شهر غریب

سخت دلتنگم

marde1001chehre — Tue, 01 Dec 2009 18:40:18 GMT

هواي دلم ابري و طوفاني ست اما خنده برلب ميزنم تا كسی حال و

هواي دلم را نداند حال عجيبي دارم.دلهاي آدمها عجيب و لحظه ها مبهم

است.دلم ميخواهد بخوانم دلم ميخواهد بنويسم دلم ميخواهد گريه كنم

اما مانده ام مبهم به دنبال دليل مي گردم دليلهاي بي انتهاي ذهنم را

گم كردم.من كه هستم؟ حس عجيبي ست و حالي دگرگون دارم.قلم با

دلم ياري نمي كند.مي خواهم بنويسم آنچه ميخواهم اما نميدانم چه؟

نميدانم چرا؟بي دليل شاد مي شوم بي دليل گريه ميكنم و بي دليل به

خودم به زندگي ميخندم.ميخواهم محك بزنم اراده ي درونم را وقتي

حادثه اي كوچك گلبرگ خيالم را قلقك ميدهد انرژي زيستنم دو چندان

ميشود و آنگاه كه غمي سنگين را يادآوري ميكنم باز ميخندم به

سادگي دلم دلي كه پرواز را بهانه زيستن نهاد اين روزها من چه

ميگويم؟كسي چه ميداند كه چه خواهد شد؟كسي از يك ثانيه ديگر

خود چه خبر دارد؟اين روزها من هم عجيب شده ام! اين روزها زندگي

هم عجيب شده است.زندگي را نميخواهم اما باز ميمانم باز ميخواهم

و باز ميخوانم اين روزها رسم دنيا و رسم روزگار را شناخته ام.اين روزها

به زندگي دل نمي بندم سخت دلتنگم ولي باز ميخندم

به انتظارت نشسته ام

marde1001chehre — Wed, 11 Nov 2009 20:20:18 GMT

روزی دوباره به سراغم خواهی امد . ولی می دانم که شادابی ات را در پس جاده های جوانی گم کرده ای . ولی باز هم پذیرایت خواهم بود . اگر چه فانوس قلبم سوسو می زند و تکه های شکسته قلبم که تو سالها پیش با بی رحمی آن را شکسته ای با یک اشاره از هم خواهد پاشید . ولی باز هم پذیرایت خواهم بود . پس از آمدنت ، در زلال چشمانت خیره خواهم شد و به تو خواهم گفت : که سالهای زیادی را به انتظارت نشسته ام

تو آزادی!

marde1001chehre — Sat, 03 Oct 2009 09:30:18 GMT

گفت:بیا تکلیف خودمان را مشخص کنیم؛من مسیر روشنی برای آِینده می خواهم.

جواب داد:تو با معیارهای من نمی خوانی و من هم با معیارهای تو؛اصلا ما به درد هم نمی خوریم.

گفت:اینکه تو با معیار من می خوری یا نه را بسپار به خودم اما بگو چرا من را قبول نداری؟

جواب داد:من فعلا می خواهم زندگی بکنم؛ می خواهم با دوستانم باشم،با همه شان؛ در این سن نمی خواهم کسی من را محدود کند. باور کن این نه گفتن به تو نیست. تو هم مثل همه دوستان من! می دانی که دوستت دارم اما الان این کار برایم سخت است.

گفت:این روز ها آرزوی با تو بودن را دارم. نمی خواهم محدودت کنم. تو آزادی! هر جا خواستی پرواز کن اما یادت باشد دیگر هیچگاه این جمله را به زبان نخواهم آورد زیرا تو با شنیدن آن افسرده خواهی شد و اگر روزی پشیمان شدی خود میدانی مرا کجا خواهی یافت که من همواره در انتظار تو هستم.

جواب داد:من از زندگی، یک عشق واقعی میخواهم؛ من تو را شناخته ام و بس! می خواهم کسان دیگر را بشناسم. دوست دارم فرصت های دیگری را جستجو کنم.

گفت:همه عشق منم. آنچه دنبالش هستی، در آن زندگی که برایت خواهم ساخت، فراوان خواهی یافت. یادت نرود آن قدر زیادند این روزها بازیگران عشق که ممکن است تو را با این قلب پاک به بیراهه ببرند. آنها حریف عشق هستند، نه مرد عشق.

جواب داد:نمی توانم! نمی خواهم که از من رنجیده خاطر شوی. دنبال فرصت های جدید هستم.

گفت:بسیار خب اما نمی توانم نگرانت نباشم.

جواب داد:می خواهی نظرم را تغییر دهی؟

گفت:در من توان این نیست که نظر تو را تغییر دهم اما ایمان دارم که انسان ها به هر تصمیمی که می گیرند، باید پایبند باشند. من به تو احترام می گذارم اما بدان که روزگار ما فرصتی برای شناخت انسان ها نگذاشته است. این روزها قلب کمتر انسانی پاک است. مسیر سختی را انتخاب کرده ای. آدمهای دور و برمان پیچیده شده اند و فکرهاشان زیبا نیست. روزگار ما روزگار عشق های خوب نیست و تو هنوز این را نمیدانی.

شبیه برگ پاییزی

marde1001chehre — Thu, 24 Sep 2009 11:14:18 GMT

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟

خداحافظ ، تو ای بانوی شب های غزل خوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم

خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!

از خدا پرسيدم

marde1001chehre — Thu, 17 Sep 2009 04:46:18 GMT

از خدا پرسيدم:خدايا چطور مي توان بهتر زندگي کرد؟ خدا جواب داد :گذشته ات را بدون هيچ تاسفي بپذير، با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس براي آينده آماده شو. ايمان را نگهدار و ترس را به گوشه اي انداز . شک هايت را باور نکن و هيچگاه به باورهايت شک نکن. زندگي شگفت انگيز است فقط اگربدانيد که چطور زندگي کنيد مهم این نیست که قشنگ باشی ، قشنگ این است که مهم باشی! حتی برای یک نفر مهم نیست شیر باشی یا آهو مهم این است با تمام توان شروع به دویدن کنی كوچك باش و عاشق.. كه عشق می داند آئین بزرگ كردنت را بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي پايان رسيدن فرقى نمي كند گودال آب كوچكى باشى يا درياى بيكران... زلال كه باشى، آسمان در توست

خــــــــــــــــــــدایا.....

marde1001chehre — Tue, 15 Sep 2009 20:55:18 GMT

خدایا...
احساس می کنم زودعادت می کنم و گاهی به اشتباه اسم آنرا دوست داشتن می گذارم
خدایا...
می ترسم از اینکه به گناه کاری که نفسم آنراصحیح می خواند ودلم از آن می ترسد و
عقلم به آن شک دارد، در آتش بی مهری ات بسوزم.
خدایا...
می دانم تمام لحظه هایم با توست. می دانم تنها تویی که مرا فراموش نمی کنی.
میدانم که اگر بارها فراموشت کنم، ناراحتت کنم و برنجانمت، باز می گویی برگرد.
میدانم؛ همه اینها را می دانم، ولی نمی دانم چه کنم؛
نفسم مرا به سویی می کشد وعقلم حرفی دیگر می زند و دلم در این میانه مانده.
خدایا...
تو بگو چه کنم. تو نشانم بده راهی که بهترین است.
خدایا...
می دانم تو همیشه با منی ، ولی تنهایم مگذار؛ یا شاید بهتر باشد بگویم: نگذار تنهایت
بگذارم.
خداوندا..
من از تنهایی و برگ ریزان پاییز، من از سردی سرمای زمستان،
من از تنهایی و دنیای بی تو می ترسم.
خداوندا...
من از دوستان بی مقدار، من از همرهان بی احساس،
من از نارفیقی های این دنیا می ترسم..
خداوندا...
من از احساس بیهوده بودن، من از چون حبابِ آب بودن،
من از ماندن چون مرداب می ترسم.
خداوندا...
من ازمرگ محبت، من از اعدام احساس به دست دوستان دور یا نزدیک می ترسم.
خداوندا...
من از ماندن می ترسم
خداوندا...
من از رفتن می ترسم
خداوندا...
من از خود نیز می ترسم
خداوندا...
پناهم ده
خداوندا !
مگر نه ‌اینکه من نیز چون تو تنــــــــــهایم
پس مرا دریاب
و به سوی خویش بازگردان ،
دستان مهربانت را بگشا
که سخت نیازمند آرامش آغوشت هستم

کاش میشد

marde1001chehre — Sun, 26 Jul 2009 19:11:18 GMT

از زندگي از اين همه تکرار خسته ام

از هاي و هوي کوچه و بازار خسته ام

دلگيرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

امشب دگر ، از، هر که و هر کار خسته ام

دل خسته سوي خانه ، تن خسته مي کشم

ديگر از اين حصار دل آزار خسته ام

خسته تر از اونی که بشه تصور کرد!!!! دلم میخواد ادامه ندم ، دلم

میخواد برم یه جایی که هیچ کدوم این آدما نباشن ، آدمایی که با

معیارهای کوچیک خودشون محکت می زنن ، آدمایی که رو راست

نیستن ، آدمایی که فقط تظاهر می کنن ، آدمایی که اعتبار و اعتمادت

رو ازت می گیرن و هر روز میشکننت و خوردت می کنن با خواسته ها

و خودخواهی هاشون.....ا

خسته ام از همه چیز و همه کس خسته ام... کاش میشد از زندگی و

همه چیزش یه چند ماهی مرخصی بگیرم ، یه مرخصی واقعی

خسته شدم بس که دلم دنبال يک بهونه گشت

بس که ترانه خوندمو برگ زمونه برنگشت

حافظه آب

marde1001chehre — Mon, 29 Jun 2009 01:39:18 GMT

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت

آه از آیینه که تصویر تو را قاب گرفت

خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد

کشتی‌ام را شب طوفانی گرداب گرفت

در قنوتم ز خدا«عقل» طلب می‌کردم

«عشق» اما خبر از گوشه محراب گرفت

نتوانست فراموش کند مستی را

هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت

کی به انداختن سنگ پیاپی در آب

ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!

لحظه کوتاه

marde1001chehre — Mon, 29 Jun 2009 01:25:18 GMT

به نسیمی همه ی راه به هم می ریزد

کی دل سنگ تو را آه به هم می ربزد؟

سنگ در برکه میندازمو می پندارم

با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد

عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است

گاه می ماند و ناگاه به هم می ریزد

  آنچه را عقل به یک عمر به دست آوردست

  دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد

آه یک روز همین آه تو را می گیرد

  گاه یک کوه ز یک کاه به هم می ریزد

گفتن و نگفتن ...

marde1001chehre — Fri, 26 Jun 2009 18:01:18 GMT

سخت تر از نوشتن ، گیر کردن توی دوراهی نوشتن و ننوشتن است .

اینکه ساعت ها با خودت کلنجار بروی و هی واژه خط خطی کنی و

آخرش هم نفهمی این حرف ها را باید بنویسی یا بگذاری توی دلت

بگندند .

حرف هایی که می دانی ماندنش خودت را عذاب می دهد و گفتنش

شاید دیگران را … همان دیگرانی که دوستشان داری و نمی خواهی

با دیدن غم ها و نگرانی ها و تردید هایت ، ناراحتشان کنی … شاید برای

شما هم پیش آمده باشد . ماندن توی دوراهی گفتن و نگفتن … نوشتن

و ننوشتن … سخت است … گاهی انتهای تمام مسیرهای ذهنم به

بن بست می رسد . جایی خواندم که نوشته بود:« در بن بست هم راه

آسمان باز است … پرواز کردن را بیاموز » … به پرواز فکر می کنم …

پروازی به بلندای خیال …