شهر غریب

بدترین شکل دلتنگی اینه که در کنار کسی که دوستش داری باشی و بدونی هیچوقت بهش نمیرسی

نمی دانم افسانه گو زمان در گوش من چه قصه ایی می گوید ابری

تیره دل رگبار وحشت را در آسمان من می باراند ومن دل خسته

و تنها پرنده شادمانی را در میان غبار سواران غم گم کرده ام آینه

های سفید خوشبختی با سنگ پریشانی شکسته شده اند بر این

ویرانه ماتم برهنه پا ماندم و با قانون زمان ناسازگار شدم و مجال

آرمیدن و آساییدن را از خود راندم نمی دانم به کجا باید بگریزم؟

 

!! نوشته شده توسط strani citta | | •