تبليغاتX
شهر غریب

27- عمق وجود

آن روز که رفتی من گریه کردم هر چند نتوانستم قطره اشکی

بدرقه راهت کنم امادر دل اشک ریختم.

تو رفتی ومن سکوت را به فریادی بدل کردم واحساس دوست داشتن را

به عمق وجودم رساندم که تا ابد چشمان قهوایت درآن جای گیرد.

تو رفتی ومن بهانه تمام دلتنگی هایم را در لحظه های با تو بودن خلاصه

کردم و از عشق تو در دلم معبدی ساختم که در آن هر لحظه به عبادت

عشق تو بپردازم

!! نوشته شده توسط strani citta | | •

RSS