تبليغاتX
شهر غریب

11- تنهایی

مثل يك پنجره يخ زده و مسدودم                     من همان خاطره دور و غبار الودم

عاقبت در خلاء مطلق تو ميميرم                     بي تو با حادثه ي تلخ خزان در گيرم
 
كاش يكبار دگر چتر و پناهم باشي                   بازهم منتظرو چشم به راهم باشي

تو بگو ميشود از عشق چنين ساده بريد؟            بي تفاوت زهمه خاطره ها دست كشيد؟

اه سرشارترين فصل غزلخواني من                  كي از اين جاده ميايي تو به مهماني من؟

كي از اين كوچ غم انگيز حذر خواهي كرد؟        كي از اين كوچه متروك گذر خواهي كرد؟

نكند باز بيایي و بگویي دير است؟                   به خدا بي تو دلم از همه دنيا سير است

اي كه عشقت همه وهم است و غمت رويايي       تا به كي سهم من ازعشق فقط تنهائي؟
 
!! نوشته شده توسط strani citta | | •

RSS